Weert, Van Hornestad. In 2018 wordt herdacht dat graaf Philips van Horne in 1568 op bevel van Alva in Brussel is onthoofd. Het hart van Philips van Horne ligt in een tinnen lijkbus begraven in de Martinuskerk in Weert.
Als opmaat naar de activiteiten in het herdenkingsjaar 2018 mocht Paul Sterk in de raadzaal van de gemeente Weert de onthoofde graaf Philips van Horne een ingelijste versie van zijn sonnet ‘Het hart van Horne’ overhandigen. Het sonnet zal een plek krijgen in de Philips van Hornekamer in het stadhuis van Weert.

Paul Sterk, Van Horne stad, sonnet, foto door WeertdeGekste

Het hart van Horne

In vlag en wapen straalt heraldisch rood:
Met drie hoorns eert deze stad haar historie.
Statige symbolen van de graven en hun glorie.
Onder hun bewind werd Weert pas groot.

Maar het huis van Horne stierf een kille dood.
Omdat hij vocht voor de vrijheid van zijn natie,
Viel de laatste graaf bij Alva uit de gratie
En strandde op het schavot, de hals ontbloot.

Met een vrome blik keek hij omhoog naar het zwerk.
Hij prevelde gebeden die hij vroeger had geleerd.
Zijn kop mocht dan gaan rollen, zijn geest bleef sterk.

Geknield bij de beul sprak Philips onverveerd:
Leg me straks te rusten in mijn Martinuskerk,
Want mijn hart hoort thuis in het land van Weert.

Dit gedicht is eerder gepubliceerd in de verzamelbundel ‘Wilde Flora’, redactie Ton van Reen. Uitgeverij Leon van Dorp.