Een prachtige dag. De zon scheen en een hele familie nam bezit van het grote podium, onder patriarchale leiding van een oude, zwarte soulzanger, naar eigen zeggen een predikant annex begrafenisondernemer. Hij zong vanaf een heuse troon. Koning van de Soul. Ik zei het al eerder: overdrijven is een kunst, maar hij kwam er mee weg. Duizenden lagen hier aan zijn voeten, hij liet rode rozen uitdelen aan die lieve, mooie vrouwen uit het publiek en er huppelde een butler om hem heen, wiens voornaamste taak erin lag dat hij het koninklijke voorhoofd van de zanger op gepaste momenten met een reusachtige witte zakdoek van de talrijke zweetdruppels ontdeed.